"Nu weet ik dat ik alles aankan"

Wilma (62) uit Hellendoorn ziet de toekomst na jaren werkloos te zijn geweest weer rooskleurig tegemoet. Voordat Wilma in 2013 in een uitkeringssituatie terechtkwam had ze ruim 20 jaar met veel plezier bij Ola (nu Ben & Jerry’s) gewerkt. Door een reorganisatie moest ze er uit: “Ik werd te duur. Alles werd grotendeels geautomatiseerd en daardoor konden ze af met goedkopere krachten”. Op 58-jarige leeftijd werd ze zo voor het eerst in haar leven werkloos en kwam ze terecht bij het UWV. Gedurende 3 jaar heeft ze overal gesolliciteerd, soms wel 4 brieven per week, maar dat leverde tot haar grote frustratie niets op. Tel daarbij op dat we in Nederland in 2013 nog midden in de economische crisis zaten en de arbeidsmarkt daardoor erg slecht was. Wilma had ook sterk het vermoeden dat haar leeftijd een rol speelde in de vele afwijzingen die ze ontving. Privé ging het toen ook bergafwaarts; ze kwam erachter dat ze niet gelukkig was in haar huwelijk en is in die periode gescheiden. Ondanks de teleurstelling op allerlei vlakken bleef Wilma vastberaden: “Het gaat me lukken!”

Het Talentenportaal

Na afloop van haar WW periode kreeg Wilma via een vriend van de motorclub de tip om eens naar de gemeente te stappen, ze was immers 60 geweest en had wellicht recht op aanvullende IOAW-uitkering. Zo kwam ze bij de gemeente Hellendoorn terecht en ze werd al snel aangemeld door haar consulent bij het Talentenportaal. Bij de gemeente Helledoorn heeft ze een sollicitatietraining gevolgd en dat vond ze erg interessant en leuk. Met frisse moed stortte ze zich weer vol op het solliciteren.

“Tijdens een terugkomdag van de sollicitatietraining kregen wij onze eigen visitekaartjes, super leuk met al je contactgegevens een professionele foto die we daarvoor bij de gemeente hadden laten maken. De vestigingsmanager van Asito was daar aanwezig en ik heb gelijk mijn visitekaartje aan hem gegeven. Niet lang daarna ging ze aan de slag bij Asito. Uiteindelijk heeft Wilma na een jaar moeten besluiten om daar te stoppen omdat ze een beginnende slijtage had aan haar heup. “Helaas want het was een hele leuke werkgever”.

Leerschool

Haar coach van het Talentenportaal heeft haar vervolgens gewezen op werk in de taxibranche, want dat zou in verband met haar fysieke klachten een mooi alternatief zijn. Zo heeft Wilma eerst een opleiding gedaan voor een taxipas via Taxiwerq (uitzendorganisatie in de taxibranche red.). Nu werkt ze al ruim een half jaar met veel plezier als Taxichauffeur bij TCR in Dalfsen voor 20 uur per week, maar dat ging niet zonder slag of stoot.

Ze doet voornamelijk leerlingenvervoer en dat vond ze in het begin wel erg spannend. “Als perfectionist wil je alles gelijk goed doen en wil je weten hoe je iets moet doen en wat mag. Ik kreeg de eerste keer alleen een sleutel van de bus en een lijstje met namen en adressen van de kinderen.” Toen ook nog bleek dat ze allemaal kinderen met een rugzakje in de bus had was het even helemaal mis; na de eerste twee weken was ze 3 kilo lichter door de stress. “Ze schreeuwden, gooiden met spullen en trokken aan elkaar”. Wilma besloot daarop haar werkgever te bellen en hij heeft toen één van de twee meiden die de meeste onrust veroorzaakten uit de bus gehaald. Vanaf dat moment ging het beter en kreeg ze ook een goede band met alle kinderen.

Na een halfjaar kreeg Wilma tot haar schrik een mailtje met de mededeling dat ze vanaf maandag andere kinderen in de bus kreeg. “Dat heeft me zo dwars gezeten, ik heb geen eens afscheid kunnen nemen.” Wilma heeft toen een belangrijke les geleerd: niet teveel hechten aan de kinderen. “Ja dat bedenk je je van te voren niet als je nog nooit dit werk hebt gedaan maar nu weet ik wel beter!”

Zelfvertrouwen

Wilma staat voor haar gevoel weer midden in het leven. “Na zo lang thuis op de bank te hebben gezeten is het gewoon fijn om jezelf weer nuttig te maken.” Ook in de liefde heeft Wilma opnieuw het geluk gevonden bij haar vriend Wim: “Ik zou echt niet meer terug willen naar de situatie hiervoor. Ik zit zo goed in mijn vel, dat heb ik lang niet meer zo ervaren. Eindelijk ben ik weer die spontane vrouw.”

In de toekomst zou Wilma graag nog wat meer uren willen werken. Terugkijkend op de afgelopen 5 jaar concludeert ze dat de hele situatie - van het werkloos thuiszitten tot aan haar scheiding - ook ergens goed is geweest voor haar zelfvertrouwen: “Ik weet nu dat ik alles aankan.”